Sábado emotivo. Auga doce.

 

 

 

Auga que naces fresca

ti, que saes sen presa;

dos furados que traen segredos

do fonda da nosa terra.

 

Ti naces no Corruvedo

ou nas fontes do Chao do Outeiro;

baixas amodo unhas veces

e outras regalas medos. 

 

Auga que maina baixas

ti, que nos regalas dozura;

arrólaste en cama verde

no leito de quen te estima.

 

Namoras os nosos prados

cando nos regalan flores;

lavas camiños estreitos

lameiros, tristes, espidos.

 

Quixeches nacer en Labrada

escolliches o teu destino;

ou baixas cara a Portela

ou ficas na "De Xaniño".

 

Xuntas facedes regos

frescas, claras, unidas;

andades ben agarradas

baixades bicando niños.

 

Ides limpando o fondo

do namorado pai Miño;

levádelo aló, tan lonxe

moito, e non esquecido.

 

Pasados uns feixe de anos

volverás á túa Labrada;

nos días de vento e torbóns

mollando e bicando a faciana.

                                         

                           

                                                                                                     

                                                                                     Manuel Rivas Cortiñas.